پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام راهبرد اجتماعی فرهنگی 2251-7081 15 2 2026 08 23 The Role of Iranian Narrative Cinema in Strengthening Social Participation (1380–1395) نقش سینمای داستانی ایران در تقویت مشارکت اجتماعی (1380–1395) 143 180 248495 10.22034/scs.2026.545524.1736 FA فرهاد پهلوان زاده دانشجوی دکتری مدیرت راهبردی فرهنگی، دانشکده مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران. 0000-0003-4641-9774 سیدمحمدصادق مرکبی استادیارگروه تلویزیون، دانشکده تولید رادیو و تلویزیون، دانشگاه صداوسیما، تهران، ایران. 0009-0004-4737-1295 الهام بیابانی کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران 0000-0001-9300-3734 Journal Article 2025 09 06 Cinema, as one of the most influential cultural products, plays an important role in shaping behaviors, attitudes, and social interactions of individuals. This study aims to examine the role of Iranian narrative cinema (1380–1395) in social participation from the perspective of culture and art experts as a strategy in line with paragraph 18 of the general policies of the Seventh Plan. The present study, using qualitative and content analysis methods, through semi-structured interviews with 12 experts in the field of sociology of art, cultural policymaking, and cinema productions, aims to analyze cinema in a multifaceted way for participation in social contribution. The findings show that cinema has an impact on participation through three main paths: first, films through social media, promote collective values and encourage participation in civic action; second, the experience of being in the cinema creates social connections and strengthens interpersonal bonds; and third, the influence of cultural cinema through discursive formation and participation in social content. The research findings suggest that cinema can help promote awareness, rational decision-making, practical participation, and social satisfaction by portraying social issues, fostering a sense of belonging, and motivating participation. However, challenges such as policy-based restrictions and limited access limit the sustainable impact of cinema. This research suggests that the capacity of cinema to strengthen social participation should be utilized by producing diverse content, developing cinematic events, and reducing production barriers. <span lang="FA">سینما به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین محصولات فرهنگی، نقش مهمی در شکل‌دِهی به رفتار‌ها، نگرش‌ها و تعاملات اجتماعی افراد ایفا می‌کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش سینمای داستانی ایران (1380-1395) در تقویت مشارکت اجتماعی از دیدگاه متخصصان فرهنگ و هنر به‌عنوان یک راهبرد در امتداد بند 18 سیاست‌های کلی برنامه هفتم انجام شده است. مطالعه حاضر با بهره‌گیری از رویکرد کیفی و به‌کارگیری روش تحلیل مضمون، از طریق انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند با ۱۲ نفر از متخصصان حوزه جامعه‌شناسی هنر، سیاست‌گذاری فرهنگی و تولیدات سینمایی، به تحلیل تأثیرات چندوجهی سینما بر مشارکت اجتماعی پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که سینما از سه مسیر اصلی بر مشارکت اجتماعی اثر می‌گذارد: نخست، محتوای فیلم‌ها از طریق آگاهی‌بخشی، ترویج ارزش‌های جمعی و تشویق به کنش مدنی؛ دوم، تجربه حضور در سینما با ایجاد تعاملات اجتماعی و تقویت پیوندهای میان‌فردی و سوم، نفوذ فرهنگی سینما با گفتمان‌سازی و تشویق به مطالبه‌گری اجتماعی. نتایج تحقیق حاکی از آن است که سینما می‌تواند با نمایش مسائل اجتماعی، تقویت حس تعلق و ایجاد انگیزه برای مشارکت، به ارتقای آگاهی، تصمیم‌گیری عقلانی، مشارکت عملی و رضامندی اجتماعی کمک کند. بااین‌حال، چالش‌هایی نظیر محدودیت‌های محتوایی، کمبود حمایت سیاست‌گذاری و دسترسی محدود تأثیرگذاری پایدار سینما را محدود می‌کنند. این پژوهش پیشنهاد می‌دهد که با تولید محتوای متنوع، توسعه رویدادهای سینمایی و کاهش موانع تولید، از ظرفیت سینما برای تقویت مشارکت اجتماعی بهره‌برداری شود.</span> https://rahbordfarhangi.csr.ir/article_248495_d90fbca767e29e6020c7b4a3625e38e1.pdf