پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Discourse analysis of the Seventh Development Plan with a view to women and family issuesتحلیل گفتمان برنامه هفتم پیشرفت با نگاه به مسائل زنان و خانواده24337510.22034/scs.2026.538750.1728FAفاطمهقاسمپوراستادیار پژوهشکده زن و خانوادهJournal Article20250809The country's programs are among the most important planning programs in the country that determine the major executive measures. From the second to the seventh plan, the issue of women and family can be pursued in these programs and decrees have been approved in these areas.. In this research, with a qualitative research approach and focusing on discourse analysis using the Laclau and Mouffe methods, the decrees of the seventh plan on the issue of women and family were examined, and the discursive differences of this plan with previous plans were obtained. The central signifier of this plan is the "third model of women", which is considered the literature of the Islamic Revolution on the issue of women. This program is in its central meaning both in its distinction from the Third Development Plan with its approach to women and development and the Fourth Development Plan with its approach to gender and development. This program, which was designed in the political discourse of principlism, is different from the Fifth Development Plan, which also has some distinctions and has followed the attention to the status of the family with regard to women's social action. In this program, familyism can be traced along with the development of women's social activism and is articulated by focusing on the signs of "familyism", "women's social action", "support for motherhood", "women's empowerment" and "governance and action model".برنامههای کشور ازمهمترین برنامهریزیهای کشور است که اقدامات کلان اجرایی را مشخص میکند.از برنامه دوم تا هفتم،موضوع زن و خانواده در این برنامهها قابل پیگیری است واحکامی در این زمینهها مصوب شده است. البته رویکردهای برنامههای توسعه در این زمینه متفاوت است ودر برنامه سوم، چهارم و ششم متاثر ازادبیات توسعه و با رویکردهای،«زن و توسعه» و«جنسیت و توسعه» و برنامه پنجم با رویکرد« خانوادهگرایی» و نقش زن در خانواده دنبال شده است. در برنامه هفتم پیشرفت که ذیل گفتمان سیاسی اصولگرایی تدوین و تصویب شده است، فصل مجزایی به موضوع زن، خانواده و جمعیت تخصیص داده شده است. در این پژوهش با رویکرد پژوهش کیفی و با تمرکز بر تحلیل گفتمان به روش لاکلا و موفه، احکام برنامه هفتم با موضوع زنان و خانواده، بررسی شد و تمایزات گفتمانی این برنامه با برنامههای پیشین بدست آمد. دال مرکزی این برنامه «الگوی سوم زن» است که ادبیات انقلاب اسلامی در موضوع زن به شمار میآید. این برنامه در دال مرکزی خود هم در تمایز با برنامه سوم توسعه با رویکرد زن و توسعه و هم با برنامه چهارم توسعه با رویکرد جنسیت و توسعه است. این برنامه که در گفتمان سیاسی اصولگرایی طراحی شده است با برنامه پنجم توسعه که نیز تمایزاتی دارد و توجه به جایگاه خانواده را به توجه به کنش اجتماعی زنان دنبال کرده است. در این برنامه، خانوادهگرایی در کنار توسعه کنشگری اجتماعی زن توامان قابل ردیابی است و با تمرکز بر نشانههای«خانوادهگرایی»،«کنش اجتماعی زنان»،«حمایت از مادری»،«عاملیتافزایی زنان» و «الگوی حکمرانی و اقدام» مفصلبندی شده است.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Interrogating the Concept of Structural Holes in social networks Case Study: Chapter Seven of the Hosseinieh Mo’alla Television Program on Instagramواکای مفهوم حفره های ساختاری در شبکه های اجتماعی موردمطالعه؛ فصل هفتم برنامه تلویزیونی حسینیۀ معلّی در اینستاگرام23516210.22034/scs.2025.546776.1739FAفاطمهرضائیدانشگاه شهید چمران اهواز0009-0009-3714-1417Journal Article20250913The present article critically examines the concept of structural holes in social networks with a particular focus on Chapter Seven of the television program "Hosseinieh Mo’alla "on the Instagram platform. It aims to redefine the concept of "structural holes" within the indigenous cultural-religious framework of Islamic societies and proposes the approach of "Islamic Network Analysis" Employing a qualitative-combinative methodology that includes Qualitative Social Network Analysis (QSNA), thematic analysis, and multi-source content analysis, the study investigates the relational structure, the role of intermediaries, and the impact of network gaps on information flow and identity cohesion within the network.The research findings reveal that network gaps divide into two types: Resolutive and problematic. Resolutive gaps act as opportunities for innovation and the deepening of communication among groups, whereas problematic gaps result in social fragmentation, the emergence of structural holes, and ultimately the network's disintegration. Thus, the intelligent management of these gaps by spiritual, cultural, and media intermediaries is crucial for preserving political-religious cohesion and legitimacy. Finally, the Islamic Network Analysis approach, besides advancing scientific understanding, can also pave the way for practical cultural and media policy-making to strengthen religious cohesion and prevent sectarian crises.مقاله حاضر با واکاوی مفهوم حفره های ساختاری در شبکه های اجتماعی و با تمرکز بر فصل هفتم برنامه تلویزیونی "حسینیۀ معلّی" در بستر اینستاگرام، در پی بازتعریف مفهوم "حفرههای ساختاری" در چارچوب بومی و فرهنگی-دینی جوامع اسلامی و طرح رویکرد "تحلیل شبکۀ اسلامی(INA)" است. این پژوهش با بهکارگیری روش کیفی-ترکیبی شامل تحلیل شبکههای اجتماعی کیفی(QSNA)، تحلیل تماتیک و تحلیل محتوای چندمنبعی، ساختار روابط، نقش میانجیگران و تاثیر شکافها بر جریان اطلاعات و انسجام هویتی در شبکۀ مذکور را مورد مطالعه قرار داده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که شکافها در این شبکه به دو نوع کارساز و مسئلهساز تقسیم می گردند؛ شکافهای کارساز به عنوان فرصتهایی برای نوآوری و تعمیق ارتباطات میان گروهها عمل میکنند، در حالی که شکافهای مسئلهساز منجر به گسست اجتماعی، بروز حفرههای ساختاری و درنهایت فروپاشی شبکه می گردند. بنابراین مدیریت هوشمند شکافها توسط میانجیهای معنوی، فرهنگی و رسانهای برای حفظ انسجام و مشروعیت سیاسی-مذهبی امری مهم به شمار میرود. در نهایت رویکرد تحلیل شبکۀ اسلامی، علاوه بر ارتقای فهم علمی، می تواند زمینهساز سیاستگذاریهای فرهنگی و رسانهای کاربردی در جهت تقویت انسجام دینی و پیشگیری از بحرانهای فرقهای نیز باشد.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Investigating and evaluating factors that enhance social hope among youth (A study in Guilan Province)بررسی و ارزیابی عوامل تقویت کننده امید اجتماعی جوانان (مطالعه ای در استان گیلان)24115910.22034/scs.2026.536955.1718FAحسنقلی پور چسلیدانشجوی دکتری جامعه شناسی گروههای اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحدعلوم و تحقیقات تهرانپروینسوادیاناستادیار گروه علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، جمهوری اسلامی ایران0000-0001-5227-6103فروزندهجعفرزاده پوردانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی0000-0003-3691-427XJournal Article20250725“This study is a sociological investigation into the ‘Social Hope of Youth in Guilan Province.’ The primary goal is to discover, explicate, and model the multidimensional mechanisms effective in the formation, sustainability, and enhancement of social hope among the province’s youth, ensuring that the complex relationships and interactions between these various factors are identified and analyzed. Adopting a qualitative approach utilizing the Grounded Theory methodology, data were collected through 21 semi-structured in-depth interviews with young adults aged 18 to 35. The central research question focuses on identifying factors that strengthen social hope and their interactive relationship within its overall structure. Data analysis, conducted via a three-stage coding process (open, axial, and selective), resulted in the comprehensive identification and analysis of key reinforcing factors across five principal dimensions: Individual (e.g., effort, positive attitude, self-belief); Social (including justice, participation, and social capital); Economic (comprising stability, job opportunities, and economic equity); Political (such as transparency, participation, and establishment of political justice); and Educational-Media (e.g., dissemination of positive content, life skills training, and individual empowerment). Findings indicated that youth social hope is the product of dynamic interplay among these specified elements. Based on this analysis, the ‘Social Hope Architecture’ model was proposed as an indigenous theory, elucidating the intricate embedding of these components in the evolution and strengthening of youth social hope, thereby providing a basis for future social and cultural policymaking.”موضوع این پژوهش بررسی جامعهشناختی «امید اجتماعی جوانان استان گیلان» است. هدف تحقیق؛ کشف، تبیین و مدلسازی سازوکارهای چندبعدی مؤثر بر شکلگیری، پایداری و ارتقای امید اجتماعی در میان جوانان استان گیلان است؛ به گونهای که روابط پیچیده و تعاملات میان عوامل مختلف مورد شناسایی و تحلیل قرار گیرد. این پژوهش با اتخاذ رویکردی کیفی و با بهرهگیری از روش نظریه دادهبنیاد ، از طریق انجام 21 مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته با جوانان 18 تا 35 ساله استان گیلان به جمعآوری دادهها پرداخته است. سوال اصلی پژوهش، پیرامون شناسایی عوامل موثر بر تقویت امید اجتماعی و تعامل این عوامل در ساختار امید اجتماعی میباشد و تحلیل دادهها با استفاده از فرآیند کدگذاری سهمرحلهای (باز، محوری و انتخابی) صورت گرفته و منجر به شناسایی، دستهبندی و تحلیل جامع عوامل کلیدی تقویتکننده امید اجتماعی در پنج بعد اصلی شامل عوامل فردی (مانند تلاش، نگرش مثبت، خودباوری)، اجتماعی (شامل عدالت، مشارکت و سرمایه اجتماعی)، اقتصادی (مشتمل بر ثبات، فرصتهای شغلی و عدالت اقتصادی)، سیاسی (مانند شفافیت، مشارکت و برقراری عدالت سیاسی) و آموزشی-رسانهای (نظیر انتشار محتوای مثبت و انگیزشی، آموزش مهارتهای زندگی و توانمندسازی فردی) شده است. یافتهها نشان دادند که امید اجتماعی جوانان حاصل تعامل پویا میان عوامل یادشده است. بر پایه تحلیل دادهها، مدل «معماری امید اجتماعی» بهعنوان نظریهای بومی ارائه شد که چگونگی درهمتنیدگی این مؤلفهها را در تکوین و تقویت امید اجتماعی جوانان تبیین میکند و میتواند مبنایی برای سیاستگذاریهای اجتماعی و فرهنگی آینده قرار گیرد.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Historical Sociological Analysis of Revolutionary Institution Building in the Iranian Economy: A Comparative Study of Six Institutions of the 1980sتحلیل جامعهشناسی تاریخیِ نهادسازی انقلابی در اقتصاد ایران: بررسی تطبیقی شش نهاد دهه ۱۳۶۰24119910.22034/scs.2026.549059.1745FAعلیرضاحدادیدانشگاه علامه طباطبایی0000-0002-6774-9337محمدرضادادگستردانشگاه تهرانJournal Article20250924The Islamic Revolution of Iran is considered an emerging phenomenon in the modern era. Exiting the revolutionary situation and establishing alternative values required the idea of institution-building. Revolutionary institutions, as a new form of institutions active in the field of public policy-making and governance of post-revolutionary Iran, were influenced by various variables in their establishment. The present article examines the historical conditions of the establishment of revolutionary economic institutions in Iran after the Islamic Revolution in the 1980s. The aim of the article is to identify the causal conditions and historical contexts affecting the formation of these institutions and to explain the institutional logic governing their establishment. The research focused on six revolutionary economic institutions, including the Mostazafan Foundation, the Housing Foundation, the Construction Jihad, the Islamic Economic Organization of Iran, the Executive Headquarters of the Imam's Decree, and the Imam Khomeini (RA) Relief Committee. The research method is comparative-qualitative and based on the Boolean algebra technique, which allows for the analysis of different combinations of causal conditions. The research findings show that the establishment of these institutions was influenced by three common conditions: the formation of supporting coalitions, the inability of the Pahlavi regime to solve political problems, and the emphasis and warning of the revolutionary leader in political discourse. The results of the article indicate that revolutionary economic institutions, as alternative institutional responses, have played an important role in redefining Iran's economic and social governance after the revolution.انقلاب اسلامی ایران پدیدهای نوظهور در عصر مدرن محسوب میشود. خروج از وضعیت انقلابی و تثبیت ارزشهای جایگزین نیازمند ایده نهادسازی بود. نهادهای انقلابی بهعنوان شکل جدیدی از نهادهای فعال در حوزه سیاستگذاری عمومی و حکمرانی ایران پساانقلاب، از متغیرهای مختلفی در زمینه تاسیس خود اثر پذیرفتند. مقاله حاضر شرایط تاریخی تاسیس نهادهای انقلابی اقتصادی در ایران پس از وقوع انقلاب اسلامی در دهه ۱۳۶۰ را بررسی میکند. هدف مقاله، شناسایی شرایط علّی و زمینههای تاریخی موثر بر شکلگیری این نهادها و تبیین منطق نهادی حاکم بر تاسیس آنهاست. پژوهش با تمرکز بر شش نهاد اقتصادی انقلابی شامل بنیاد مستضعفان، بنیاد مسکن، جهاد سازندگی، سازمان اقتصاد اسلامی ایران، ستاد اجرایی فرمان امام و کمیته امداد امام خمینی(ره) انجام شده است. روش تحقیق، مقایسهای ـ کیفی و مبتنی بر تکنیک جبر بولی است که امکان تحلیل ترکیبهای مختلف شروط علّی را فراهم میسازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد تاسیس این نهادها متاثر از سه شرط مشترک بوده است: شکلگیری ائتلافهای حامی، ناتوانی رژیم پهلوی در حل مشکلات سیاستی، و تاکید و هشدار رهبر انقلاب در گفتار سیاسی. نتایج مقاله حاکی از آن است که نهادهای انقلابی اقتصادی بهعنوان پاسخهای نهادی بدیل، نقش مهمی در بازتعریف حکمرانی اقتصادی و اجتماعی ایران پس از انقلاب ایفا کردهاند.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522From Leisure to Individuality: A Qualitative Study of the Impact of Leisure Spending Styles on the Mental Health and Social Relationships of Adolescent Girlsاز فراغت تا فردیت: مطالعهی کیفی تأثیر سبکهای گذران اوقات فراغت بر سلامت روان و روابط اجتماعی و فرهنگی دختران نوجوان24426310.22034/scs.2026.544009.1735FAمریمسلگیعضو هیات علمیسمانه ساداتسدید پوردکترای بررسی مسائل اجتماعی ایران . دانشگاه خوارزی0000-0001-9357-2224Journal Article20250829اوقات فراغت به عنوان بخشی مهم از زندگی نوجوانان، تأثیر قابل توجهی بر سلامت روان و رفتارهای اجتماعی آنها دارد. با گسترش فضای مجازی و محدودیتهای موجود در دسترسی به امکانات تفریحی سالم، الگوهای فراغتی نوجوانان به سمت فردگرایی و فعالیتهای منفعلانه سوق یافته است. این موضوع بهویژه در دختران نوجوان ایرانی که با محدودیتهای جنسیتی و فرهنگی روبهرو هستند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. پژوهش حاضر با رویکرد «از فردیت تا فراغت» به بررسی الگوهای فراغتی دختران نوجوان و تأثیر آن بر سلامت روان و رفتارهای اجتماعی با تمرکز بر نقش فضای مجازی میپردازد.<br>روششناسی:این مطالعه کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۷ دختر نوجوان ۱۳ تا ۱۸ ساله جمعآوری گردید. فرایند تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود و به منظور اطمینان از اعتبار دادهها، از بررسی همکار و تأیید مشارکتکنندگان استفاده شد.<br>نتیجهگیری:الگوهای فراغتی دختران نوجوان تحت تأثیر محدودیتهای ساختاری و فرهنگی، به سمت فردگرایی ناسالم گرایش دارند که پیامدهای منفی روانی و اجتماعی به دنبال دارد. برای بهبود این وضعیت، افزایش امکانات تفریحی مناسب، آموزش سواد رسانهای هدفمند و تقویت حمایتهای خانوادگی و نهادی ضروری است.اوقات فراغت به عنوان بخشی مهم از زندگی نوجوانان، تأثیر قابل توجهی بر سلامت روان و رفتارهای اجتماعی آنها دارد. با گسترش فضای مجازی و محدودیتهای موجود در دسترسی به امکانات تفریحی سالم، الگوهای فراغتی نوجوانان به سمت فردگرایی و فعالیتهای منفعلانه سوق یافته است. این موضوع بهویژه در دختران نوجوان ایرانی که با محدودیتهای جنسیتی و فرهنگی روبهرو هستند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. پژوهش حاضر با رویکرد «از فردیت تا فراغت» به بررسی الگوهای فراغتی دختران نوجوان و تأثیر آن بر سلامت روان و رفتارهای اجتماعی با تمرکز بر نقش فضای مجازی میپردازد.<br>روششناسی:این مطالعه کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۷ دختر نوجوان ۱۳ تا ۱۸ ساله جمعآوری گردید. فرایند تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود و به منظور اطمینان از اعتبار دادهها، از بررسی همکار و تأیید مشارکتکنندگان استفاده شد.<br><br>نتیجهگیری:الگوهای فراغتی دختران نوجوان تحت تأثیر محدودیتهای ساختاری و فرهنگی، به سمت فردگرایی ناسالم گرایش دارند که پیامدهای منفی روانی و اجتماعی به دنبال دارد. برای بهبود این وضعیت، افزایش امکانات تفریحی مناسب، آموزش سواد رسانهای هدفمند و تقویت حمایتهای خانوادگی و نهادی ضروری است.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Identifying the Hidden Consequences of Mind Engineering on Social Thoughts and Behaviorsشناسایی پیامدهای پنهان مهندسی ذهن بر افکار و رفتار اجتماعی22975710.22034/scs.2025.525478.1699FAسید محسنمیرباقریپسادکتری سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.0000-0002-9590-5325Journal Article20250522Mind engineering, as an interdisciplinary approach, draws on findings from cognitive science, psychology, and neuroscience to explore the mechanisms of the human brain and mind. Through soft technologies such as media, it seeks to influence individuals’ thoughts, attitudes, and social behaviors. The significance of this subject in today’s world lies in the fact that both the explicit and hidden consequences of mind engineering can leave profound impacts on the cultural, political, and social structures of societies. The present study aims to identify and categorize the hidden consequences of mind engineering on social thoughts and behaviors, while also providing an analytical framework for understanding and managing these consequences at both individual and collective levels. To achieve this goal, research data were collected through content analysis of specialized texts and academic sources. These data were subsequently coded and categorized using thematic analysis, and the main themes were extracted and validated through reliability and validity checks. The findings include 54 organizing themes and 8 overarching themes. These themes reveal the hidden consequences of mind engineering in areas such as belief formation, belief change, behavioral modification, influence, resistance to influence, legitimization of political systems, shaping public opinion, and fostering social consensus. The results indicate that mind engineering plays a decisive role in shaping attitudes and social decision-making. Accordingly, this study not only enriches the theoretical understanding of mind engineering but also provides practical recommendations for its responsible application in policymaking.مهندسی ذهن بهعنوان رویکردی میانرشتهای، با بهرهگیری از یافتههای علوم شناختی، روانشناسی و علوم اعصاب، تلاش میکند سازوکارهای ذهن و مغز انسان را بشناسد و از طریق فناوریهای نرم نظیر رسانه، بر افکار، نگرشها و رفتارهای اجتماعی تأثیر بگذارد. اهمیت این موضوع در جهان امروز از آنروست که پیامدهای آشکار و پنهان مهندسی ذهن میتواند بر ساختارهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی جوامع اثرات عمیقی برجای گذارد. هدف پژوهش حاضر شناسایی و دستهبندی پیامدهای پنهان مهندسی ذهن بر افکار و رفتار اجتماعی و ارائه چارچوبی تحلیلی برای فهم و مدیریت این پیامدها در سطح فردی و اجتماعی است. برای دستیابی به این هدف، دادههای پژوهش از طریق تحلیل محتوای متون تخصصی و منابع علمی گردآوری شد. سپس این دادهها با استفاده از روش تحلیل مضمون کدگذاری و دستهبندی شدند. در ادامه، مضامین اصلی استخراج و از طریق روشهای اعتبارسنجی، نتایج مورد تأیید قرار گرفت. یافتههای پژوهش شامل 54 مضمون سازماندهنده و 8 مضمون فراگیر است. این مضامین پیامدهای پنهان مهندسی ذهن را در حوزههایی چون ایجاد باور، تغییر باور، تغییر رفتار، نفوذ، مقابله با نفوذ، مشروعیت بخشیدن به نظامهای سیاسی، جهتدهی افکار عمومی و ایجاد تفاهم عمومی نشان میدهند. نتایج حاکی از آن است که مهندسی ذهن میتواند نقشی تعیینکننده در شکلدهی نگرشها و تصمیمگیریهای اجتماعی ایفا کند. بر این اساس، این پژوهش علاوه بر غنای نظری، پیشنهادهای کاربردی برای بهرهگیری مسئولانه از مهندسی ذهن در سیاستگذاریها ارائه میکند.پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامراهبرد اجتماعی فرهنگی2251-708115120260522Identifying the challenges of non-governmental organizations and providing policy strategies to attract their participation in social prevention of addictionشناسایی چالش های سازمان های مردم نهاد و ارائه راهبردهای سیاست گذاری جلب مشارکت آن ها در پیشگیری اجتماعی از اعتیاد23296010.22034/scs.2025.524163.1700FAمنصورحقیقتیاندانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقانسمیهمحمودیدانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقاناصغرمحمدیدانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقانJournal Article20250525This research identifies the challenges of non-governmental organizations and presents policy strategies aimed at activating and attracting the participation of NGOs in the field of social prevention of addictive substance use. The research method is thematic analysis and data was collected by conducting semi-structured interviews with 20 founders, experts, and activists using theoretical sampling. After three coding stages, 60 initial codes were identified. By combining the initial codes, 12 sub-themes were extracted and then integrated under 2 overarching themes. The research findings show that the sub-themes: lack of sustainability in securing financial resources, challenges in attracting and retaining human capital, weak interaction between the government and the communities, lack of trust between society and the government in the communities, lack of socio-cultural capital of the communities, and lack of participation of the communities in formulating social policies, highlighted the overarching theme of "community challenges." and Sub-themes: Approval and allocation of budget lines for the communities, approval and allocation of in-kind assistance to the communities, redrafting laws and bills that create a platform for government convergence with the communities, building a culture of trust in the performance of the communities, building capacity to strengthen the socio-cultural capital of the communities, and formulating rules for the participation of communities in social policy-making, highlighted the overarching theme of "policy-making strategies to attract community participation."این پژوهش با شناسایی چالش های سازمان های مردم نهاد و ارائه راهبردهای سیاستگذاری با هدف فعالسازی و جلب مشارکت سمنها در زمینه ی پیشگیری اجتماعی از مصرف مواد اعتیادآور پرداخته است. روش پژوهش تحلیل تماتیک و داده ها با انجام مصاحبه ی نیمه ساخت یافته با 20 نفر از مؤسسان، کارشناسان و فعالان به شیوه نمونه گیری نظری گردآوری شده است. با انجام سه مرحله کدگذاری، 60 کد اولیه شناسایی شدند. با ترکیب کدهای اولیه، 12 تم فرعی استخراج و سپس در ذیل 2 تم فراگیر یکپارچه شدند. یافته های پژوش نشان میدهد تمهای فرعی: فقدان پایداری در تأمین منابع مالی، چالشهای جذب و نگهداشت سرمایههای انسانی، ضعف تعامل میان دستگاه دولت و سمنها، عدم اعتماد جامعه و دولت به سمنها، کمبود سرمایه اجتماعی فرهنگی سمنها و عدم حضور سمنها در تدوین سیاستگذاری های اجتماعی، تم فراگیر «چالش های سمن ها» را برجسته کردند و تمهای فرعی: تصویب و تخصیص ردیف بودجه برای سمنها، تصویب و تخصیص اعطای کمکهای غیرنقدی به سمنها، بازتدوین قوانین و لوایح بسترساز همگرایی دولت با سمنها، فرهنگسازی اعتماد به عملکرد سمنها، ظرفیتسازی تقویت سرمایه اجتماعی-فرهنگی سمنها و تدوین قوانین مشارکت سمنها در سیاستگذاریهای اجتماعی، تم فراگیر «راهبردهای سیاستگذاری جلب مشارکت سمنها» را برجسته کردند.