اولمر، رابرت آر؛ سلنو، تیموتی ال. سیگر، متیو (1391). ارتباطات بحران: تبدیل بحران به فرصت. (ترجمه: مرتضی قلیچ و محمدحسن خطیبی بایگی) تهران: دانشگاه امام صادق علیهالسلام.
الحر العاملی، ابوجعفر (1387). وسائلالشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه. تهران: کتابفروشی اسلامیه.
الحسینی البحرانی، السید هاشم بن سلیمان (1415 ق). البرهان فی تفسیر القرآن. قم: موسسة البعثة.
القمی، محمد بن علی (الشیخ الصدوق) (1413 ق). من لا یحضره الفقیه. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
المازندرانی، محمدصالح (1382 ق). شرح الکافی. تهران: المکتبة الإسلامیة.
بشیر، حسن (1397). نظریه مدیریت خوف و رجاء(بیم/امید) در ارتباطات اسلامی، در حسن بشیر، مطالعات میان فرهنگی. تهران: دانشگاه امام صادق علیهالسلام.
بشیر، حسن؛ سرفراز، حسین (1390). مدیریت اضطراب/عدم قطعیت در سازگاری میان فرهنگی غریبه ها. مطالعات میان فرهنگی، 6(16)، 1-32.
خمینی، روحالله (1380). کتاب الطهارة. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
خمینی، روحالله (1434 ق) الرسالات الفقهیة و الاصولیة (موسوعة الإمام الخمینی 20). قم: موسسة تنظیم و نشر آثار الإمام الخمینی.
دنزباخ، ولفگانگ (1390). دانشنامه بین المللی ارتباطات. (ویراستاران: حسن بشیر و مسعود کوثری). تهران: دانشگاه امام صادق علیهالسلام.
ساروخانی، باقر. (1372). روشهای تحقیق در علوم اجتماعی. جلد اول اصول و مبانی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
عابدی جعفری، حسن؛ تسلیمی، محمدسعید؛ فقیهی، ابوالحسن و شیخ زاده، محمد (1390). تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در دادههای کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی(10)، 151-198.
عاملی، سعیدرضا؛ محمدخانی، نجمه (1387). ارتباطات بینفرهنگی و گفتمان حقوقی، آموزشی و رسانهای ایرانی. تحقیقات فرهنگی، 1(4)، 41-78.
عاملی، سعیدرضا؛ مولایی، حمیده (1388). دوجهانی شدنها و حساسیتهای بین فرهنگی؛ مطالعه موردی روابط بین فرهنگی اهل سنت و تشیع در استان گلستان. تحقیقات فرهنگی (7)، 1-30.
عطاردی، عزیزالله (1384 ق). مسند الإمام الصادق أبیعبدالله جعفر بن محمد علیهماالسلام. تهران: عطارد.
غمامی، سید محمدعلی؛ اسلامی تنها، اصغر (1395). همشناسی فرهنگی؛ الگوی قرآنی ارتباطات میان فرهنگی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
فیضالاسلام اصفهانی، علیتقی (1368). ترجمه و شرح نهجالبلاغه. تهران: سازمان چاپ و انتشارات فقیه.
کلینی، محمد بن یعقوب (1430 ق). الکافی. تهران: دارالحدیث.
گادیکانست، ویلیام بی (1396). نظریهپردازی درباره ارتباطات میان فرهنگی. (حسن بشیر، مترجم) تهران: دانشگاه امام صادق علیهالسلام.
مطهری، مرتضی (1387)، شش مقاله. تهران: صدرا.
مکارم الشیرازی، ناصر (1426 ق). نفحات الولایة. قم: مدرسة امام علی بن ابیطالب علیهالسلام.
مکارم شیرازی، ناصر (1374). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
Braun, V., & Clarke , V. (2006). Using Thematic Analysis in Psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
Fielding, M. (2006). Effective communication in organisations. Juta and Company Ltd.
Gudykunst, W. (1993). Toward a theory of effective interpersonal and intergroup communication: an anxiety/uncertainty management (AUM) perspective.
Gudykunst, W. (1995). Anxiety/Uncertainty Management (AUM) Theory, Current Status. In R. L. Wiseman, Intercultural Communication Theory (pp. 8-580).
Gudykunst, W. B. (2005). Theorizing about intercultural communication. USA: Sage Publication.
Gudykunst, W. B., & Mody, B. (2001). Handbook of international and intercultural communication. USA: Sage Publications.
Lauring, J. (2011). Intercultural Organizational Communication: The Social Organizing of Interaction in International Encounters. Journal of Business and Communication, 48(3), 231–55.
Marris, P. (2005). The politics of uncertainty: Attachment in private and public life. UK: Routledge.
Oetzel, J. (2017). Effective intercultural workgroup communication theory. The International Encyclopedia of Intercultural Communication. 1-5.
Rogers, E., & Kincaid, D. (1981). Communication networks: Toward a new paradigm for research. Free Press.
Stephan, W., & Stephan, C. (1985). Intergroup anxiety. Journal of social issues, 41(3), 157-175.
