راهبرد اجتماعی فرهنگی

راهبرد اجتماعی فرهنگی

راهبردهای فرهنگی دیپلماسی‌عمومی و قدرت‌نرم در گردشگری ورزشی جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محبوبه عابدی 1
مرتضی دوستی 2
1 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران (نویسنده مسئول).
2 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
10.22034/scs.2022.162619
چکیده
امروزه روابط بین‌الملل، به‌شدت تحت تأثیر عوامل فرهنگی قرار دارد. ورزش نقش مهمی در فرهنگ، ارزش‌ها و سیاست دارد. رویدادهای بزرگ ورزشی فرصت خوبی برای تحقق اهداف دیپلماسی‌عمومی و قدرت‌نرم کشورها فراهم می‌کند. جمهوری اسلامی ایران علی‌رغم برخورداری از تاریخ و تمدن چندین هزار ساله، آنطور که شایسته است نتوانسته از ورزش به عنوان مسیری پرفایده و کم هزینه در جهت توسعه روابط بین الملل استفاده کند. بنابراین پژوهشگر بر آن شد که به شناسایی راهبردهای فرهنگی دیپلماسی‌عمومی و قدرت‌نرم در گردشگری ورزشی ایران بپردازد. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام شد و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختار یافته جمع‌آوری شدند. جامعه آماری پژوهش افراد متخصص در زمینه سیاسی، ورزشی و گردشگری شامل 5نفر دکتری ورزشی، 5نفر از دکتری گردشگری، 7نفر از دکتر علوم‌سیاسی، 5 نفر دارای سابقه کار اجرایی در سازمان گردشگری‌و‌میراث‌فرهنگی و ورزشکار با سابقه حضور در مسابقات بین‌المللی بودند. جمع‌آوری داده‌ها از تلفیق روش کتابخانه‌ای و مصاحبه‌ای انجام شد. برای سنجش پایایی پژوهش، از توافق درون‎‌موضوعی استفاده شد. میانگین میزان توافق درون موضوعی برابر با 89درصد گزارش شد. براساس یافته‌های حاصل از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته، مهم‌ترین راهبردهای فرهنگی دیپلماسی‌عمومی و قدرت نرم در گردشگری ورزشی ایران چهار مولفه شامل فرهنگ ورزش، صلح و دوستی، ارزش‌های بنیادین، پرستیژ و برندینگ بین‌المللی بودند. باتوجه به نتایج حاصل از پژوهش پیشنهاد می‌شود از گردشگری ورزشی در جهت صلح و دوستی، کاهش خشونت جهانی، برابری اجتماعی و معرفی فرهنگ کشور جمهوری اسلای ایران توسط سفیران ورزشی مانند داوران، ورزشکاران، مربیان استفاده کرد.
کلیدواژه‌ها
دیپلماسی‌عمومی
قدرت‌نرم
رویدادهای ورزشی
گردشگری
فرهنگ

عنوان مقاله English

Cultural Strategies of Public Diplomacy and Soft Power in Sports tourism of the Islamic Republic of Iran

نویسندگان English

mahbobe abedi 1
morteza dosti 2
1 Assistant Professor of Sports Management Department, University of Mazandaran, Babolsar, Iran (Corresponding author).
2 Professor of Sports Management Department, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.
چکیده English

Today, international relations are heavily influenced by cultural factors. Sports play an important role in culture, values ​​and politics. Major sports events provide a good opportunity to realize the goals of public diplomacy and soft power of countries. Despite having several thousand years of history and civilization, the Islamic Republic of Iran has not been able to use sports as a useful and low-cost way to develop international relations, as it deserves. Therefore, the researcher decided to identify the cultural strategies of public diplomacy and soft power in sports tourism in Iran. The current research was conducted in the framework of a qualitative approach and data were collected through semi-structured interviews. The statistical population of the research included 5 people with a doctorate in sports, 5 people with a doctorate in tourism, 7 people with a doctorate in political science, 5 people with executive work experience in the tourism and cultural heritage organization, and athletes with a history of participating in international competitions. Data collection was done by combining library and interview methods. The most important cultural strategies of public diplomacy and soft power in Iran's sports tourism were four components including sports culture, peace and friendship, fundamental values, prestige and international branding. According to the results of the research, it is suggested to use sports

فهرست منابع
آشنا، حسام‌الدین (1383). فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی، ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی. فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق (علیه‌السلام)، (21).
عزیزآبادی، محمدمهدی و التیامی‌نیا، رضا (1395). نقش فرعی و شتاب‌دهنده ورزش در فراهم کردن شرایط صلح میان دولت‌ها. فصلنامه تحقیقات سیاسی بین‌المللی، (22)، 149-179.
باقری، یوسف؛ شریعتی فیض‌آبادی، مهدی و نظریان، عباس (1395). مدلسازی نرم (ISM)  مؤلفه‌های دیپلماسی ورزش. نشریه مدیریت ورزشی، 8(5)، 797-821.
تهذیبی، خادم علی (1400). بررسی نقش و تأثیر دیپلماسی ورزشی در روابط بین‌الملل. مجله بین‌المللی پژوهش ملل، 6(69)، 25-47.
حسینی عسگرآبادی، مریم؛ حیدری‌نژاد، صدیقه؛ مرعشیان، سید حسین و رومی، فرشاد (1400). الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران. مطالعات مدیریت ورزشی، 13(68)، 230-263.
حمیدی، مهرزاد؛ پیمان‌فر، محمدحسن؛ الهی، علیرضا؛ سجادپور، سید محمدکاظم و حمیدی، مهرزاد (1398). ارزیابی دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران با استفاده از مدل تاپسیس. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 8(3)، 163-178.
دانایی‌فرد، حسن و امامی، س. (1386). راهبردهای تحقیق کیفی: تأملی بر نظریه زمینه‌ای. اندیشه مدیریت راهبردی، 1(2)، 69-97.
دوستی، آرش و دیگران (1398). تحلیل تماتیک دیپلماسی ورزش در توسعه روابط بین‌الملل. رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی. 27(7)، 131-146.
دهشیری، محمدرضا و فقیهی، محبوبه (1398). بررسی تأثیر سیاست گردشگری بر دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آسیای مرکزی (1990-2017). برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 8(28)، 33-49.
رضایی، ناصر (1393). تحلیل جایگاه دیپلماسی عمومی در گردشگری ایران. فصلنامه بین‌المللی ژئوپلیتیک، 10(34)، 160-188.
رضایی مهر، سهیلا؛ وفایی، عباسعلی و اسپرهم، داوود (1399). تحلیل گفتمان قدرت نرم (القای فرهنگی) آموزش زبان و ادبیات فارسی در راهبرد دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 9(4)، 63-92.
سعیدی، روح‌الامین و هادیان، ناصر (1392). از دیپلماسی عمومی سنتی تا دیپلماسی عمومی نوین: رویکردی هابرماسی. فصلنامه علمی راهبرد، 22(3)، 33-61.
شریعتی فیض‌آبادی، مهدی (1398). مطالعه تطبیقی دیپلماسی ورزش در توسعه روابط خارجی ایران و کشورهای منتخب. دو فصلنامه علمی دانش سیاسی، 15(1)، 125-148.
شریعتی فیض‌آبادی، مهدی و گودرزی، محمد (1396). مدلسازی ساختاری (SEM) مؤلفه‌های دیپلماسی ورزش در توسعه روابط بین‌الملل جمهوری اسلامی ایران. نشریه رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی، 2(16)، 89-104.

شریعتی فیض‌آبادی، مهدی و منظمی، امیرحسین (1400). مدل تجربی جایگاه ورزش در توسعه دیپلماسی عمومی. مجله مدیریت ارتباطات در رسانه‌های ورزشی، (31)، 13-26.

شریعتی فیض‌آبادی، مهدی و ناظمی‌، مازیار (1396). طراحی مفاهیم فرهنگ صلح‌ساز ورزش در توسعه روابط بین‌الملل (مطالعه موردی طرح ویو «جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری» ریاست جمهور ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 6(3)، 163-188.

عسگری، محمود (1390). قدرت‌افکنی، الزامی برای دارندگی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
محسن‌زادگان، امیر و حسینی‌کرانی، سیدرسول (1391). تأثیر دیپلماسی بر قدرت ملی ایران در عرصه جهانی. فصلنامه مطالعات راهبردی جهانی شدن، 2(3)، 131-150.
مصباح، احسان (1393). دیپلماسی کلاسیک و تکوین آن در ایران. فصلنامه سیاست، سال اول، (4)، 5-18.
 ﻫﻮ ﻟﻲ ‌هان، باری (1385). دﺧﺎﻟﺖ سیاست در ورزش، تربیت بدنی و تفریحات سالم. ترجمه داوود حیدری، رﺷﺪ آﻣﻮزش ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎعی، (33).
 
Byon, K. K.; Yang, S. U.; Jang, W. W. & Kim, T. (2021). Endorsing public diplomacy through international sport events: Impact of sport fan engagement. In Sport Governance and Operations, 192-209. Routledge.
Deos, A. (2014). Sport and relational public diplomacy: the case of New Zealand and Rugby World Cup 2011. Sport in Society, 17(9), 1170-1186.
Dubinsky, Y. (2019). From soft power to sports diplomacy: a theoretical and conceptual discussion. Place Branding and Public Diplomacy, 15(3), 156-164.
Garamvölgyi, B.; Bardocz-Bencsik, M. & Dóczi, T. (2022). Mapping the role of grassroots sport in public diplomacy. Sport in Society, 25(5), 889-907.
Gibson, H. (2005). Sport tourism: Concepts and theories. An introduction. Sport in Society, 8(2), 133-141.
Grix, J.; Brannagan, P. M. & Lee, D. (2019). Sports Mega-Events and the Concept of Soft Power. In Entering the Global Arena (23-36). Palgrave Pivot, Singapore.
Johnson, J. A. (2020). Transcending Taekwondo Competition to Sustain Inter-Korean Sports Diplomacy. The International Journal of the history of sport, DOI:10.1080/09523367.2020.1826440.
Junio, E. L. & Rodrigues, C. (2017). The Chinese football development plan: Soft power and national identity. Holos, (5), 114-124.
Kramareva, N. & Grix, J. (2021). Understanding public diplomacy, nation branding, and soft power in showcasing places via sports mega-events. In Marketing Countries, Places, and Place-Associated Brands (298-318). Edward Elgar Publishing.
Kumar, Dh.j (2018). Sport tourism: A new educational concept for sustainable development. Multidisciplinary Higher Education, Research, Dynamics Concepts: Opportunities Challenges For Sustainable Development, 1(1), 69-75.
Logo, E. D. (2018). The Role of Sports Diplomacy in Contemporary International Relations: A Case Study of the Olympic Games (Doctoral dissertation). University of Ghana. Phys. Rev. (47), 777-780.
Melissen, J. (2005). Wielding soft power: the new public diplomacy (p. 4). Netherlands: Netherlands Institute of International Relations, Clingendael.
Mull, R. F.; Bayless, K. G. & Jamieson, L. M. (2005). Recreational Sports Management, Human Kinetics - Champaign, IL.
Pigman, G. A. & Rofe, J. S. (2014). Sport and. An Introduction. Sport in Society, 17(9), 1095-1097.
Supli, N. A.; Permata, I. M. & Susilowati, R. (2020). Environmental Aspects and Public Concern for the Environment as Part of Sport Diplomacy at the 2018 Asian Games. Sriwijaya journal of environment, 5(2), 127-133.
Timothy, D. J. & Olsen, D. H. (2021). Religion, spirituality, and tourism: Emerging and future directions. In The Routledge Handbook of Religious and Spiritual Tourism (461-475). Routledge.
Uvinha, R. R.; Chan, C. S.; Man, C. K. & Marafa, L. M. (2018). Sport tourism: a comparative analysis of residents from Brazil and Hong Kong. Revista Brasileira de Pesquisa em Turismo, 12(1), 180-206.
Wasike, S. (2022). Politics of Grassroot Sports Diplomacy in National Cohesion. International Journal of Current Science Research and Review, 5(6) June2022.
Wong, D. & Meng-Lewis, Y. (2022). Esports diplomacy–China’s soft power building in the digital era. Managing Sport and Leisure, 1-23.
Zhang, Bing & Qin, Kunling. (2016). The Development of Chinese Sports Tourism Group Interests and Strategy. Review on application of phase change thermal storage in solar thermal utilization, 4(1), 60-62.

  • تاریخ دریافت 19 آذر 1401