فهرست منابع
اکبری، حسین و صفری، سعید (1397). مطالعه بسترهای اجتماعی ابتلا به اچآیوی / ایدز با استفاده از استراتژی نظریه زمینهای. علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 15(2)، 105-132.
ایمان، محمدتقی (1391). روششناسی تحقیقات کیفی. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
پیری زمانه، مسلم و قدمی، کاوه (1402). جهان تبیین بر بیانیه گام دوم انقلاب، راهبرد مقابله با جنگ ترکیبی. اولین همایش ملی فرماندهی و مدیریت در جنگهای آینده، 1-17.
حسینی، سیدجواد و محمدی، علیرضا (1403). نقش تابآوری اجتماعی در بروز ناآرامیهای اجتماعی؛ مطالعه موردی ناآرامیهای پاییز ۱۴۰۱. جامعهشناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 5(1)، 159-184.
حسینی، علی؛ یداللهنیا، هاجر؛ محمدی، منصوره و شکاری، سعید (1399). تحلیل تابآوری اجتماعی بر اساس شاخصهای سرمایه اجتماعی در شهر تهران. فصلنامه شهر پایدار، (1)3، 19-39.
حیدری، محمد؛ قاسمی، وحید؛ رنانی، محسن و ایمان، محمد تقی(1398). ارائه الگوی پارادایمی فرهنگ مالیاتی نزد مؤدیان مالیاتی شهر اصفهان (پژوهشی کیفی در حوزه جامعهشناسی اقتصادی). دوفصلنامه پژوهشهای جامعهشناسی معاصر، سال هشتم، (15)، 1-35.
خامنهای، سیدعلی: https://farsi.khamenei.ir
خانیکی، هادی و خجیر، یوسف (1397). رسانههای اجتماعی و مشارکت سیاسی؛ فراتحلیل مشارکت سیاسی کاربران رسانههای اجتماعی. مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی، 11(1 (پیاپی 41) )، 101-127.
ربیعی، علی (1386). بحرانهای اجتماعی ایران امروز. مجله جامعهشناسی ایران، (3)8، 120-140.
رشادتجو، حمیده؛ رضایی، علیاکبر و میرحقجو، میرنوید (1390). نقش سرمایه اجتماعی در مدیریت بحرانهای اجتماعی کلان شهرهای ایران مطالعه موردی شهر رشت. مطالعات مدیریت شهری، 3(6)، 1-23.
زارعی متین، حسن؛ شمسی، فاطمه و ادیبزاده، مرضیه (1396). سرمایه اخلاقی مولد سرمایه اجتماعی. مدیریت سرمایه اجتماعی، 4(1)، 27-44.
ساروخانی، باقر (1394). رسانهها و اعتماد اجتماعی. رسانههای دیداری و شنیداری، 11(27)، 9-32.
سلطانی حبیب، مسعود و ذاکرزاده، کیانوش (1395). سرمایه اجتماعی و تأثیر آن در مدیریت بحران در شهرها (نمونه موردی: شهر همدان). فصلنامه علمی دانش انتظامی همدان، (1)3، 113-134.
صیدی، ستار (1395). اعتماد اجتماعی و رفتار جامعه پسند. کنگره ملی روانشناسی اجتماعی ایران. https://sid.ir/paper/851726/fa
عزیزی، سعید؛ رشیدی، محمدمهدی و نیلیپور طباطبایی، اکبر (1398). بررسی رابطه بین توسعه سرمایه انسانی و مدیریت بحران (مورد مطالعه: سازمان امور مالیاتی کشور). مجله علمی «مدیریت سرمایه اجتماعی»، (1)6، 127-148.
عسگری، محمود (1399). رویکردی به ناآرامیهای اجتماعی در ج.ا.ایران از منظر مقام معظم رهبری. مطالعات بینرشتهای دانش راهبردی، 10(40)، 318-279.
عسگری، محمود و حسینی، سیدحسین (1400). تبیین فرایند و معرفی عوامل وقوع ناآرامیهای اجتماعی در ج.ا.ایران. راهبرد دفاعی، 19(2)، 145-178.
علیاصغری، محمداقبال (1400). بررسی علل وابعاد امنیتىشدن ناآرامیهای اجتماعى. فصلنامه مدیریت بحران، 13(3)، 137-146.
کردتمینی، عبدالملک (1393). پیشرفت اجتماعی: مفهوم سرمایه اجتماعی و ارتباط آن با سرمایه انسانی. کنگره پیشگامان پیشرفت.https://sid.ir/paper/865520/fa
گلابی، فاطمه و اخشی، نازیلا (1394). مشارکت اجتماعی و نشاط اجتماعی. جامعهشناسی کاربردی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان)، 26(3(پیاپی 59)).
محسنزاده گلافزانی، سمیه؛ افقی، نادر و مسعودنیا، ابراهیم (1399). بررسی نقش سرمایه اجتماعی در شکلگیری الگوی ارتباطی بیمار بیماران مبتلا به سرطان، مغز و اعصاب و قلب و عروق در بیمارستانهای شهر رشت. جامعهشناسی کاربردی، 31(1).
محسنی تبریزی، علیرضا؛ معیدفر، سعید و گلابی، فاطمه (1390). بررسی اعتماد اجتماعی با نگاهی نسلی به جامعه. جامعهشناسی کاربردی، 22(1)، 41-70.
مهدیپور، عبدالمهدی (1402). جایگاه جهاد تبیین از دیدگاه مقام معظم رهبری. ماهنامه آفاق علوم انسانی، 7(79)، 13-26.
Barker, V. (2009). The Tipping Point: The New Social Influence. New York: HarperCollins.
Boulianne, S. (2015). Social media use and participation: A meta-analysis of current research. Information, Communication & Society, 18(5), 524-538.
Camacho, C. & Hassan, W. (2023). The dynamics of revolution: Discrimination, social unrest and the optimal timing of revolution. Economic Modelling, (128), 106489. https://doi.org/10.1016/j.econmod.2023.106489
Daniel, Ou, X.; Wan, V.; Yan, E.; Li, J. J.; Liu, E. H. & Yu, W. (2023). Exposure to violence in social unrest, resilience, and mental health of older people in Hong Kong. American Journal of Geriatric Psychiatry. https://doi.org/10.1016/j.jagp.2023.09.008
Davies, J. (1962). Toward a theory of Revolution. American Sociological Review, (27), 1-23.
Diani, M. & Liran, D. (2014). Social Movements and Social Capital. Journal of Civil Society, 10(2), 172-187.
Finkel, S. E. (2018). The Future of Democracy: Developing the Next Generation of Political Scientists. Oxford University Press.
Fukuyama, F. (1999). Social Capital and Civil Society, The Institute of Public Policy George Mason University, https://b2n.ir/g12111
Gurr, T. (1968). A Causal Model of Civil Strife: A Comparative Analysis Using New Indices. The American Political Science Review, 62(4), https://www.jstor.org/stable/1953907
Kawasaki, K. & Matsuzaki, S. (2021). Trust and governance in times of crisis: Comparative analysis. Journal of Social Economy, 45(2), 123-145.
Kettunen, P. & Kallio, J. (2017). Transparency and Accountability in Governance. Journal of Public Administration.
Naranjo-Zolotov, M.; Acedo, A. & Lascano, J. E. (2022). Exploring the effects of social capital on the compulsive use of online social networks in civil unrest contexts. Heliyon, 8(7), e09990. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e09990
Nelson, R. R. & Nelson, S. (2020). The Role of Scientific Management in Modern Governance. Policy & Society.
Oga, Y.; Ito, K. & Takashima, R. (2024). Sustainable investments in the face of social unrest and risk: A new perspective on corporate social responsibility. Economics Letters, (236), 111616. https://doi.org/10.1016/j.econlet.2024.111616
Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster.
World Bank. (2019). World Development Report 2019: The Changing Nature of Work.
