هدف مقاله حاضر بررسی و مقایسه وضعیت هویت دانشجویان ترم اول و آخر واحدهای دانشگاهی دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران است که از پایگاه‌های هویتی متفاوتی برخوردارند. این پژوهش از نوع پیمایشی و نحوه گردآوری داده‌ها از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و روش میدانی (پرسشنامه) است. جامعه آماری را کلیه دانشجویان ترم‌های اول و آخر واحدهای شش‌گانه دانشگاه آزاد شهر تهران تشکیل داده است. نمونه آماری با استفاده از روش تصادفی، معادل 754 نفر بودند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. نتایج حاکی است: دانشجویان در بدو ورود به دانشگاه، به‌ لحاظ دو بعد هویتی و هشت عامل مرتبط، با یکدیگر متفاوت بوده‌اند، اما در ترم پایانی، از دو بعد هویت به یکدیگر نزدیک‌تر شده و هویتی مشابه‌تر، به‌دست ‌آوردند. وضعیت هویت دانشجویان در ابعاد عقیدتی و روابط بین‌شخصی و عوامل مرتبط با آنها در مقایسه ترم اول و ترم آخر با افت روبرو بوده است. باور دانشجویان (در بدو ورود به دانشگاه و به ‌هنگام فارغ‌التحصیلی)، نسبت به نقش دانشگاه بر هویتشان در سطح متوسط به بالا ارزیابی شده و با گذر از ترم اول به ترم آخر افزایش می‌یابد.