##آشنا، حسامالدین (1383). فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی، ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی. فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، (21).##
##عزیزآبادی، محمدمهدی و التیامینیا، رضا (1395). نقش فرعی و شتابدهنده ورزش در فراهم کردن شرایط صلح میان دولتها. فصلنامه تحقیقات سیاسی بینالمللی، (22)، 149-179.##
##باقری، یوسف؛ شریعتی فیضآبادی، مهدی و نظریان، عباس (1395). مدلسازی نرم (ISM) مؤلفههای دیپلماسی ورزش. نشریه مدیریت ورزشی، 8(5)، 797-821.##
##تهذیبی، خادم علی (1400). بررسی نقش و تأثیر دیپلماسی ورزشی در روابط بینالملل. مجله بینالمللی پژوهش ملل، 6(69)، 25-47.##
##حسینی عسگرآبادی، مریم؛ حیدرینژاد، صدیقه؛ مرعشیان، سید حسین و رومی، فرشاد (1400). الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران. مطالعات مدیریت ورزشی، 13(68)، 230-263.##
##حمیدی، مهرزاد؛ پیمانفر، محمدحسن؛ الهی، علیرضا؛ سجادپور، سید محمدکاظم و حمیدی، مهرزاد (1398). ارزیابی دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران با استفاده از مدل تاپسیس. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 8(3)، 163-178##.
##داناییفرد، حسن و امامی، س. (1386). راهبردهای تحقیق کیفی: تأملی بر نظریه زمینهای. اندیشه مدیریت راهبردی، 1(2)، 69-97.##
##دوستی، آرش و دیگران (1398). تحلیل تماتیک دیپلماسی ورزش در توسعه روابط بینالملل. رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی. 27(7)، 131-146.##
##دهشیری، محمدرضا و فقیهی، محبوبه (1398). بررسی تأثیر سیاست گردشگری بر دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آسیای مرکزی (1990-2017). برنامهریزی و توسعه گردشگری، 8(28)، 33-49.##
##رضایی، ناصر (1393). تحلیل جایگاه دیپلماسی عمومی در گردشگری ایران. فصلنامه بینالمللی ژئوپلیتیک، 10(34)، 160-188##.
##رضایی مهر، سهیلا؛ وفایی، عباسعلی و اسپرهم، داوود (1399). تحلیل گفتمان قدرت نرم (القای فرهنگی) آموزش زبان و ادبیات فارسی در راهبرد دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 9(4)، 63-92.##
##سعیدی، روحالامین و هادیان، ناصر (1392). از دیپلماسی عمومی سنتی تا دیپلماسی عمومی نوین: رویکردی هابرماسی. فصلنامه علمی راهبرد، 22(3)، 33-61##.
##شریعتی فیضآبادی، مهدی (1398). مطالعه تطبیقی دیپلماسی ورزش در توسعه روابط خارجی ایران و کشورهای منتخب. دو فصلنامه علمی دانش سیاسی، 15(1)، 125-148.##
##شریعتی فیضآبادی، مهدی و گودرزی، محمد (1396). مدلسازی ساختاری (SEM) مؤلفههای دیپلماسی ورزش در توسعه روابط بینالملل جمهوری اسلامی ایران. نشریه رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی، 2(16)، 89-104.##
##شریعتی فیضآبادی، مهدی و منظمی، امیرحسین (1400). مدل تجربی جایگاه ورزش در توسعه دیپلماسی عمومی. مجله مدیریت ارتباطات در رسانههای ورزشی، (31)، 13-26.##
##شریعتی فیضآبادی، مهدی و ناظمی، مازیار (1396). طراحی مفاهیم فرهنگ صلحساز ورزش در توسعه روابط بینالملل (مطالعه موردی طرح ویو «جهان عاری از خشونت و افراطیگری» ریاست جمهور ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 6(3)، 163-188.##
##عسگری، محمود (1390). قدرتافکنی، الزامی برای دارندگی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.##
##محسنزادگان، امیر و حسینیکرانی، سیدرسول (1391). تأثیر دیپلماسی بر قدرت ملی ایران در عرصه جهانی. فصلنامه مطالعات راهبردی جهانی شدن، 2(3)، 131-150.##
##مصباح، احسان (1393). دیپلماسی کلاسیک و تکوین آن در ایران. فصلنامه سیاست، سال اول، (4)، 5-18.##
##ﻫﻮ ﻟﻲ هان، باری (1385). دﺧﺎﻟﺖ سیاست در ورزش، تربیت بدنی و تفریحات سالم. ترجمه داوود حیدری، رﺷﺪ آﻣﻮزش ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎعی، (33).##
##Byon, K. K.; Yang, S. U.; Jang, W. W. & Kim, T. (2021). Endorsing public diplomacy through international sport events: Impact of sport fan engagement. In Sport Governance and Operations, 192-209. Routledge.##
##Deos, A. (2014). Sport and relational public diplomacy: the case of New Zealand and Rugby World Cup 2011. Sport in Society, 17(9), 1170-1186.##
##Dubinsky, Y. (2019). From soft power to sports diplomacy: a theoretical and conceptual discussion. Place Branding and Public Diplomacy, 15(3), 156-164.##
##Garamvölgyi, B.; Bardocz-Bencsik, M. & Dóczi, T. (2022). Mapping the role of grassroots sport in public diplomacy. Sport in Society, 25(5), 889-907.##
##Gibson, H. (2005). Sport tourism: Concepts and theories. An introduction. Sport in Society, 8(2), 133-141.##
##Grix, J.; Brannagan, P. M. & Lee, D. (2019). Sports Mega-Events and the Concept of Soft Power. In Entering the Global Arena (23-36). Palgrave Pivot, Singapore.##
##Junio, E. L. & Rodrigues, C. (2017). The Chinese football development plan: Soft power and national identity. Holos, (5), 114-124.##
##Kramareva, N. & Grix, J. (2021). Understanding public diplomacy, nation branding, and soft power in showcasing places via sports mega-events. In Marketing Countries, Places, and Place-Associated Brands (298-318). Edward Elgar Publishing.##
##Kumar, Dh.j (2018). Sport tourism: A new educational concept for sustainable development. Multidisciplinary Higher Education, Research, Dynamics Concepts: Opportunities Challenges For Sustainable Development, 1(1), 69-75.##
##Logo, E. D. (2018). The Role of Sports Diplomacy in Contemporary International Relations: A Case Study of the Olympic Games (Doctoral dissertation). University of Ghana. Phys. Rev. (47), 777-780.##
##Melissen, J. (2005). Wielding soft power: the new public diplomacy (p. 4). Netherlands: Netherlands Institute of International Relations, Clingendael.##
##Mull, R. F.; Bayless, K. G. & Jamieson, L. M. (2005). Recreational Sports Management, Human Kinetics - Champaign, IL.##
##Pigman, G. A. & Rofe, J. S. (2014). Sport and. An Introduction. Sport in Society, 17(9), 1095-1097.##
##Timothy, D. J. & Olsen, D. H. (2021). Religion, spirituality, and tourism: Emerging and future directions. In The Routledge Handbook of Religious and Spiritual Tourism (461-475). Routledge.##
##Uvinha, R. R.; Chan, C. S.; Man, C. K. & Marafa, L. M. (2018). Sport tourism: a comparative analysis of residents from Brazil and Hong Kong. Revista Brasileira de Pesquisa em Turismo, 12(1), 180-206.##
##Wasike, S. (2022). Politics of Grassroot Sports Diplomacy in National Cohesion. International Journal of Current Science Research and Review, 5(6) June2022.##
##Wong, D. & Meng-Lewis, Y. (2022). Esports diplomacy–China’s soft power building in the digital era. Managing Sport and Leisure, 1-23.##
##Zhang, Bing & Qin, Kunling. (2016). The Development of Chinese Sports Tourism Group Interests and Strategy. Review on application of phase change thermal storage in solar thermal utilization, 4(1), 60-62.##
